Deze website maakt gebruik van cookies.

Zes vragen aan Robert Meijerink

13-12-2016

Deze week stelden we de zes vragen aan een van de genomineerden voor de IJzeren Podiumdieren 2016: Robert Meijerink. Lees over het eerste concert dat Robert bezocht toen hij zes was, waar hij tot nu toe het meest trots op is en wat slechte muziek doet met zijn humeur.

Wie ben je?
Robert Meijerink, ik ben geboren in Deventer, getogen in Hof van Twente (Markelo, Goor en Diepenheim). Op mijn veertiende kwam ik in aanraking met het boeken van live muziek bij OJC Why Don’t Cha in Diepenheim en sindsdien enthousiast en nog immer bevlogen bezig. Sinds eind 2003 ben ik concertprogrammeur voor Doornroosje en sinds 2008 concertprogrammeur voor Merleyn. Samen met collega’s Darko Esser, Freek Koster en Jonatan Brand ben ik verantwoordelijk voor het muziekprogramma in Doornroosje en Merleyn. Daarnaast programmeren en promoten we concerten op locatie in De Vereeniging, Stadsschouwburg, LUX en Openluchttheater De Goffert en boeken festivals zoals Valkhof Festival, Bevrijdingsfestival, Kids ’n’ Billies Festival en helpen we achter de schermen bij Oranjepop en Festival Op ’t Eiland in Nijmegen. Sinds 2005 ben ik boeker bij Eurosonic Noorderslag waarbij ik verantwoordelijk ben voor de boekingen van Europese acts.

Wat was het eerste live concert/dance event waar je ooit naartoe ging? 
Het eerste concert wat ik ooit zag was Normaal, op de arm van mijn vader als klein jochie van zes jaar. Normaal speelde een gratis toegankelijk concert in Markelo, het dorp waar we toen woonden. Tijdens het concert kon men tegen betaling 1 minuut met de bierslang spuiten. Dit maakte veel indruk, helaas herinner ik me maar weinig van het live optreden. 

Waar ben je als programmeur tot nu toe het meest trots op?
Ik ben trots op het feit dat Doornroosje een mooie, in mijn ogen geslaagde overgang heeft gemaakt naar het nieuwe pand. De aanloop was spannend en bij vlagen onzeker maar als team hebben we dit op een goede manier gecoördineerd en georganiseerd. We wisten dat er veel zou veranderen en dat de toevoeging van een nieuwe zaal met een nieuwe capaciteit een impact zou hebben op zowel ons publiek als onszelf. Het lijkt alsof iedereen een nieuwe baan heeft gekregen aangezien er veel veranderd is sindsdien. We zitten sinds oktober 2014 in ons nieuwe pand en hebben onszelf vijf jaar gegeven om ons te bewijzen en de zaken op orde te krijgen. Feit is dat we er trots op zijn en er van kunnen genieten.

Wie zou je ooit nog willen programmeren en/of wat is je gedroomde programma?
Missie bij Doornroosje en Merleyn is om urgent, breed en divers aanbod te bieden aan de stad Nijmegen. Deze missie is elke dag, week maand weer een doel op zich. We programmeren regelmatig nieuwe, onbekendere acts, acts waar het publiek niet ‘zomaar’ op afkomt. We zien o.a. Merleyn (cap 200) en Valkhof festival als startplek voor opkomend en nieuw talent (nationaal/internationaal). Het meeste eer van mijn werk heb ik indien we bezoekers weten te trekken op relatief onbekende, opkomende acts. 

Als je geen programmeur zou zijn, wat had je vermoedelijk dan gedaan?
Dan denk ik dat ik op een andere plek in de muziekwereld terecht was gekomen.

Guilty pleasures bestaan volgens ons niet, maar voor welke ‘onverwachte muziek’ mag je ’s nachts wakker worden gemaakt, en dan muziek die men wellicht niet 1-2-3 bij jou verwacht? 
Ik geloof niet in guilty pleasures. Je kunt mij elk moment van de dag ‘wakker maken’ met muziek, ik laat me graag verrassen. Je kunt iets goed of slecht vinden en met beiden heb ik volgens mij dag in dag uit te maken. Slechte muziek werkt meestal heel goed op mijn humeur dus wat dat betreft kan ik er geen genoeg van krijgen ;) Dit is zogenaamd ‘foute’ muziek: van de Woonwagen top vijftig via O-Zone’ Dragostea Din Tei naar een willekeurige nummer lokale nummer 1 hit ergens in Azië, een jodelnummer met een beat eronder uit Zuid-Duitsland. Dit soort muziek zet goede muziek in het juiste perspectief.


Klik hier om de verhalen van de andere programmeurs te lezen in de rubriek "Zes vragen aan...".