Deze website maakt gebruik van cookies.

Zes vragen aan Kees van den Berg

17-01-2017

Deze week stelden we zes vragen aan Kees van den Berg, programmeur bij poppodium NIEUWE NOR in Heerlen en van het popfestival Mama's Pride in Geleen. Lees meer over Kees zijn eerste festival, welke droom hij nastreeft en welk instrument hij bespeelt. 

Wie ben je?
Kees van den Berg, geboren in Geleen in 1980, woonachtig in Heerlen. Sinds 2006 in dienst van Stichting De NOR, de stichting achter poppodium NIEUWE NOR in Heerlen. Eerst alleen als programmeur, sinds 2007 als Hoofd Programmering & Marketing. Daarnaast vanaf 1997 promoter van het (moederdag)popfestival Mama's Pride in Geleen; oprichter van de gelijknamige stichting in 2001. Tegenwoordig geen bestuurslid meer, maar wel nog actief als programmeur en adviseur van het festival.

Wat was het eerste live concert waar je ooit naartoe ging? 
Dat was de Geleander Rocknach in 1996, een van de laatste edities van het festival. Mijn halfbroer Jan, destijds cultuurambtenaar bij de gemeente Geleen, nam me mee naar de Hanenhof. Ik weet dat ik er vooral was voor Metal Molly. Ik luisterde op dat moment veel Studio Brussel en vond Metal Molly's meerstemmige rocksongs als 'Orange' helemaal te gek. Ook speelde Flowers For Breakfast, uit de Antwerpse scene. Dat was te moeilijk voor een groot deel van het publiek; iemand zat met zijn rug naar de band óp het podium met vrienden in de zaal te kletsen tot frustratie van een van de bandleden die hem eraf gooide.

Waar ben je als programmeur tot nu toe het meest trots op?
Ik ben niet trots op een specifieke boeking, alhoewel er best acts zijn die eruit springen. Waar ik wel trots op ben is dat de organisaties waarin in actief ben een heel stabiele basis hebben en zich toch blijven ontwikkelen. Dat geldt voor zowel de NIEUWE NOR als een vrijwilligersorganisatie als Mama's Pride: ze zijn financieel gezond, hebben een uitstekende positie binnen de gemeente, goede contacten met samenwerkingspartners en een brede basis qua publiek. Dat gaat veel verder dan het programmeren van een band. Mijn rol is dan ook veel breder en die begint bij het bepalen van missie/visie, schrijven van een meerjarig beleidsplan of subsidie-aanvraag en eindigt bij het opleveren van de jaarcijfers en de uitnodiging van de vrijwilligers voor een bedankfeestje.

Wie zou je ooit nog willen programmeren en/of wat is je gedroomde programma?
Ik kan wel iets roepen, maar dat heeft weinig zin; je wordt altijd beperkt door je mogelijkheden. Maar daarbinnen probeer je elke keer een droom voor iemand te creëren. Dat is heel persoonlijk; voor mij is het mooiste als alles perfect samenkomt. Ik kan me een dag herinneren dat ik in mijn eentje een hele dag op Best Kept Secret heb rondgelopen en me toch geen moment heb verveeld: de ene na de andere band gaf een uitstekende show, o.a. Death Cab For Cutie, St. Paul & The Broken Bones. De combinatie van nieuwe muziek ontdekken en gevestigde namen uitstekende shows zien spelen is voor mij ultiem op een festival. Als concert ervoer ik een nagenoeg perfecte show van A Winged Victory For The Sullen in de fantastische Roma in Antwerpen, een zaal die compleet door vrijwilligers is heropgebouwd en wordt gerund. Dat voel je als bezoeker bij binnenkomst: de warmte van de medewerkers, het oog voor detail. Dit zijn persoonlijke momenten, maar zulke momenten gelden voor iedereen, en zo'n gevoel creëren voor je bezoekers, of dat nu iemand is die voor het eerst bij een hiphopshow is of iemand die zijn favoriete act uit de jaren 80 dertig jaar later voor het eerste ziet, daar gaat het volgens mij om. Dat is de droom die ik nastreef.

Als je geen programmeur zou zijn, wat had je vermoedelijk dan gedaan?
Ik denk iets in marketing ergens op een kantoor. Er zou wel iets creatiefs in moeten zitten. 

Guilty pleasures bestaan volgens ons niet. Maar, voor welke ‘onverwachte muziek’ mag je ’s nachts worden wakker gemaakt en dan muziek die men wellicht niet 1-2-3 bij jou verwacht? 
Mijn vrienden weten wel dat ik een vleugelpiano in mijn woonkamer heb staan. Wat niet iedereen weet is dat ik van mijn 6e tot mijn 16e klassiek piano gespeeld tot een redelijk niveau. Destijds had ik ook het idee om musicologie te gaan studeren. Dus ik zou zeggen een mooie Nocturne van Chopin. 


Klik hier om de verhalen van de andere programmeurs te lezen in de rubriek "Zes vragen aan...".