Deze website maakt gebruik van cookies.

Zes vragen aan Ilana van den Berg

13-03-2017

Deze week stelden we de zes vragen aan Ilana van den Berg, nuchtere Friezin en programmeur bij Sugarfactory in Amsterdam. Lees meer over haar ervaring als fangirl en wie er nog op haar verlanglijstje staan om te programmeren.

Wie ben je?
Ilana van den Berg, 30 jaar. Opgegroeid in het nuchtere Friesland, maar na de middelbare school gelijk naar de Randstad vertrokken. Ik dacht altijd dat muziek meer een uit de hand gelopen hobby was, tot ik voor het vak ‘programmering van culturele instellingen’ Johan Gijsen en Jeroen Boekhorst interviewde en erachter kwam dat je ook curator van muziek kan zijn en wat het eigenlijk inhoudt om te programmeren. Vanaf dat moment ben ik er vol voor gegaan. Ik tikte een stage bij het fantastische Motel Mozaique als assistent van Harry Hamelink op de kop en kon na mijn studie gelijk aan de slag bij Mojo als assistent-boeker, waar ik later de kans kreeg om me te ontwikkelen als boeker van acts als Sun Kil Moon, Pumarosa en Sinkane. In oktober 2016 ben ik begonnen als programmeur van de Sugarfactory in Amsterdam. Programmeur van een poppodium! Het voelt soms nog steeds een beetje als een droom die werkelijkheid is geworden.

Wat was het eerste live concert waar je ooit naartoe ging?
De Spice Girls in het Gelredome in 1998. Ik was toen 11. Het was de typische fangirl ervaring: van de hele dag in de rij liggen voor het postkantoor tot het maken van spandoeken en kotsmisselijk van de spanning erheen met wat vriendjes, vriendinnetjes en een grote zus ter begeleiding. Ik was gi-gan-tisch fan, dus het was behoorlijk indrukwekkend allemaal.

Waar ben je als programmeur tot nu toe het meest trots op?
Zo’n uitverkochte grote zaal show van Thomas Azier is natuurlijk een mooie mijlpaal, maar aan de andere kant ben ik juist trots dat ik bij Sugarfactory ook het experiment op kan zoeken en we dingen als Clipping en Kadhja Bonet hebben kunnen doen. Ik ben vooral trots op Sugarfactory als locatie en het keihard werkende superteam dat er achter zit. Sugarfactory is als poppodium volop in ontwikkeling, maar heeft inmiddels eigen plekje binnen de Amsterdamse podia verworven. Het is nu zaak om dit door te zetten en aan mij de fantastische uitdaging dit inhoudelijk te mogen vormgeven.

Wie zou je ooit nog willen programmeren en/of wat is je gedroomde line-up?
Oh god, ik begin pas net en voel me soms een kind in een snoepwinkel. Op m'n verlanglijst staan (al dan niet reëel) Destroyer, Car Seat Headrest, Dean Blunt, Connan Mockasin, John Maus, Julia Holter, Ryley Walker, Girl Band, Sufjan Stevens, Anna Meredith, Twin Shadow, Dirty Projectors, Sun Kil Moon, Yeasayer, Kourosh Yaghmaei (!) en zo kan ik nog wel even doorgaan. Voor de toekomst lijkt het me mooi om meer verbinding met de stad, maatschappelijke thema’s en popcultuur in het algemeen te kunnen maken.

Als je geen programmeur was geweest wat had je dan vermoedelijk gedaan?
Of ik was doorgegaan met boeken, of ik was meer gaan schrijven, of ik was in de kunstwereld beland, of ik had m’n eigen tweedehandskleding winkeltje gehad en soms denk ik ook wel eens, ik ga groenten verbouwen in Zuid-Frankrijk en verkopen op de markt. 

Guilty pleasures bestaan volgens ons niet. Maar, voor welke ‘onverwachte muziek’ mag je ’s nachts worden wakker gemaakt, die men wellicht niet 1-2-3 bij jou verwacht?
Dat is toch wel de muziek uit mijn tienerjaren. Ik ben echt een kind van de 90’s, hoe cliché dat ook moge klinken. Enerzijds was ik een alto die naar Linkin Park, Limp Bizkit en System of a Down luisterde, maar als ik uitging stond ik toch voornamelijk in de R&B-zaal. Met een goeie 90’s R&B playlist kun je me, vooral op een vrijdagmiddag op kantoor, heel erg gelukkig maken.

Klik hier om de verhalen van de andere programmeurs te lezen in de rubriek "Zes vragen aan...".