Deze website maakt gebruik van cookies.

Zes vragen aan Frank Satink

17-11-2016

Zes vragen aan de winnaar van het IJzeren Podiumdier 2015 voor beste programmeur: Frank Satink. Lees o.a. over het eerste live concert waar Frank ooit naar toe ging, zijn gedroomde programma en voor welke onverwachte muziek je hem 's nachts wakker mag maken.

Wie ben je?
Frank Satink. Samen met mijn compagnon Rob Telgenkamp eigenaar van Ev’Hands en Goomah Music. Met Goomah Music releasen we albums, doen we boekingen voor bands en verzorgen we voor een paar acts het management. Festivals en clubs waar ik voor werk: Dauwpop, Zwarte Cross, Metropool Hengelo, Ribs & Blues, Let’s Get Lost, Koele Koele, Stoppelhaene, Victorie Alkmaar etc

Wat was het eerste live concert waar je ooit naartoe ging?
THE CURE! In 1989 in het Thialf stadion in Heerenveen. Fantastisch concert. Ik mocht met mijn broers en vrienden mee. Daarna was het hek van de dam  ;-)

Waar ben je als programmeur tot nu toe het meest trots op?
Pfoe, lastig. Trots vind ik niet het juiste woord. Ik ben over het algemeen blij met acts waarvan ik denk dat ze net niet haalbaar zijn, maar als het dan toch lukt ze te strikken voor je club of festival. Dat gaat soms om oude iconen (Madness op Dauwpop vorig jaar, Beach Boys op Ribs & Blues), of juist toffe opkomende acts op dat moment (Foxygen op Dauwpop, together PANGEA in Metropool, Daniel Romano op Ribs & Blues  etc). Ik probeer altijd wel ergens een verrassende act te plaatsen. Je publiek mooie dingen blijven voorschotelen dat is wel waar ik het voor doe.

Wie zou je ooit nog willen programmeren en/of wat is je gedroomde programma?  
Lastig. Ik wel wat helden. Met veel heb ik al wel kunnen werken, maar er staan er ook nog wel een paar op mijn lijstje: Iggy Pop en Ryan Adams staan wel bovenaan.

Als je geen programmeur was geweest, wat had je vermoedelijk dan gedaan?
Ik heb Human resource management gestudeerd en in dat werkgebied ben ik 8 jaar werkzaam geweest. Mocht ik ooit nog een andere stap ambiëren dan moet dat iets zijn waar ik werk in een organisatie om echt iets te betekenen voor iemand, bijvoorbeeld de ouderenzorg.

Guilty pleasures bestaan volgens ons niet, maar voor welke ‘onverwachte muziek’ mag je ’s nachts wakker worden gemaakt, en dan muziek die men wellicht niet 1-2-3 bij jou verwacht?
Ook ik geloof niet in guilty pleasures. Iets is een goed liedje of niet. Ik heb ook veel singles van nummers die door de ‘muziekpolitie’ wellicht niet getolereerd worden (Abel met ‘Onderweg’, Keith West met ‘Excerpt From A Teenage Opera’, Duran Duran met ‘Save A Prayer’, Don Mercedes met ‘Rocky’ ….  noem maar op…). Waar je mij altijd voor wakker kan maken is één van de eerste vier – vijf albums van Normaal. Dat is echt mijn jeugd en die punkattitude en energie van die eerste albums blijven nog steeds recht overeind. 


Klik hier om de verhalen van de andere programmeurs te lezen in de rubriek "Zes vragen aan...".