Deze website maakt gebruik van cookies.

Zes vragen aan Daisy Oosterbaan

08-11-2017 | Bron: VNPF

Deze week stelden we zes vragen aan Daisy Oosterbaan, een van de programmeurs van Poppodium Atak. Lees meer over haar werkzaamheden, welk concert op haar middelbare school haar is bijgebleven en waar zij fladders van trotsheid in haar buik krijgt.

Wie ben je?
Mijn naam is Daisy Oosterbaan, werkzaam voor Poppodium Atak in het mooie Enschede. De programmeursafdeling van Atak bestaat verder nog uit Ralph Roelvink. Naast meedenken over wat er in Atak gaande is bestaat mijn takenpakket uit de programmering van lokaal talent, zowel intern als extern, en het ontwikkelen van talentontwikkelingsprojecten. Ook doe ik veel aan ‘samenwerkingsprogrammering’ met initiatieven als de Culturele Zondag en het Twents Songschrijvers Gilde.

Wat was het eerste live concert waar je ooit naartoe ging?
Mijn eerste live concert was op mijn middelbare school; het Stedelijk Lyceum Zuid in Enschede. Daar trad DI-RECT op. Links vooraan veranderde ik als 14jarige in een fangirl en wilde ik (veel) meer zien van de magie die op dat podium plaatsvond. Nu, ruim 15 jaar later, kan ik in ieder geval concluderen dat dat al aardig gelukt is!

Waar ben je als programmeur van Atak tot nu toe het meest trots op?
Er zijn veel uiteenlopende momenten dat ik mij trots voelde. Het eerste moment wat mij nu direct te binnenschiet is het Balkonfestival 2017. Een nieuw initiatief in Enschede: Een route door de binnenstad met allerlei soorten muziek op allerlei verschillende balkons. In Atak hadden wij een backstage route bedacht, dat wat de bezoeker nooit ziet. Op deze route speelden TOP TSG-ers (singer-songwriters in coaching) en het publiek eindigde op het podium in onze Grolsch Zaal. Daar gingen de lichten uit en speelden er ‘opeens’ aan weerzijden van het balkon 2 singer-songwriters. Arthur Adam en Jasper Slaghuis pakten daarmee de hele zaal en de sfeer was intiem, maar groots tegelijk. Om mij heen zag ik bezoekers met tranen in hun ogen staan en we hebben ook alleen maar positieve reacties gekregen. Een enorm spannend stukje programmeren, omdat zoiets heel goed uitpakt of heel slecht. De tussenweg is er meestal niet. Het risico nemen en het zo zien uitpakken… Dan begint bij mij alles in mijn buik te fladderen van trotsheid!

Wie zou je ooit nog willen programmeren en/of wat is je gedroomde line-up?
Ik werk met veel lokaal talent, sommige van deze talenten hebben we zien groeien en groeien. Zoals bijvoorbeeld Jeangu Macrooy, winnaar van Pop Secret 2015. Maar ook acts als Miss Montreal (in compleet andere bezetting stond deze band 10 jaar geleden nog op ons nogal altijd terugkerende bandshowcase het offensief in Atak), Lisa Nora, Daniel Cane & The Rebellion en The Road Home passeerden de revue. Mijn perfecte line-up zal dan toch bestaan uit deze talenten. Omdat ik enorm trots ben op wat het ‘verre Oostn’ te bieden heeft.

Verder lijkt het mij te gek om Keith Urban nog eens live in Twente te zien. Zijn muziekstijl past goed in Tukkerland (met dank aan Ilse deLange o.a) en ik ben zelf ook wel enorm fan geworden van deze man. Een optreden van hem in één van onze eigen zalen… Dat klinkt mij als muziek in de oren! Een passende support act heb ik ook al in gedachten: Lovers & Lions. Een nieuwe formatie uit Enschede, ze maken country pop en ik heb de eer om met hen te mogen samenwerken binnen één van onze talentontwikkelingsprojecten. Zij hebben het genre, de kwaliteit en de potentie.

Als je geen programmeur zou zijn, wat had je vermoedelijk dan gedaan?
Ik heb Facility Management gestudeerd, omdat ik het tof vind om te organiseren, maar ook om het mensen naar de zin te maken. Oftewel; ik denk dat ik dan in de evenementenbranche had gezeten.

Guilty pleasures bestaan volgens ons niet. Maar, voor welke ‘onverwachte muziek’ mag je ’s nachts worden wakker gemaakt?
Heb je even? Man, ik heb vele nummers op mijn favorieten lijstje staan waarvan anderen het maar moeilijk kunnen geloven. Juist ook omdat ik een moeder heb die echt boos kan worden om de term ‘foute muziek’. Dat bestaat volgens haar ook niet. Ik geloof dat ik dat aardig heb overgenomen… All Time Favourite is dan toch Careless Whisper van George Michael. Toen ik ooit tijdens een middagje Platenbeurs (bij onze vrienden van Metropool) de extended version op vinyl vond van dit nummer was ik echt extreem gelukkig. En dat word ik iedere keer weer als ik die plaat in mijn handen heb. 

Klik hier om de verhalen van de andere programmeurs te lezen in de rubriek "Zes vragen aan..."