Deze website maakt gebruik van cookies.

Zes vragen aan Marco Roelofs

15-06-2017

Deze week stelden we zes vragen aan Marco Roelofs, programmeur bij de Effenaar in Eindhoven. Lees meer over Marco’s werk, projecten als Lemmy Lives, zijn onbekende punkband en voor welke muziek je hem ’s nachts wakker mag maken.

Wie ben je?
Marco Roelofs, op mijn 15e in punkband de Heideroosjes terecht gekomen en daar 23 jaar later pas uitgestapt. Ondertussen journalistiek en theater gestudeerd. Sinds november 2015 werkzaam als één van de drie programmeurs bij de Effenaar in Eindhoven. Ondertussen ook weer voorzichtig bezig met een rockband genaamd STAVAST. En op Spike TV als presentator van het programma ‘Ink Master’. Heel af en toe slaap ik ook even.

Wat was het eerste live concert waar je ooit naartoe ging?
Pinkpop 1987 in Baarlo. Ik was 13 en ging onder begeleiding van mijn oom en tante die naast het terrein woonden. Ik keek met grote ogen naar de verregende festivalgangers. Ik zag en hoorde voor het eerst Iggy Pop, Lou Reed en Hüsker Dü en wist; laat mij hier maar achter, hier kan ik wonen, hier moet ik zijn.

Waar ben je als programmeur van de Effenaar tot nu toe het meest trots op?
Trots is een groot woord. Maar ik vind het heel tof dat ik nieuwe verbindingen heb mogen leggen. Meest concreet is het ‘Heavy Overleg’ in Eindhoven. Hierbij zijn we met alle Eindhovense spelers op gebied van gitaarmuziek gaan overleggen. Van jongerencentrum Dynamo tot popcollectief POPEI en website Eindhoven Rockcity. Door betere communicatie onderling ontstaat er meer samenhang en voorkom je dat bijvoorbeeld Dynamo en Effenaar op dezelfde acts jagen zonder het van elkaar te weten. Ook heb ik voor Effenaar projecten als Lemmy Lives mogen ontwikkelen. En los van alles was het boeken van mijn jeugdheld Henry Rollins ook wel een bucketlist dingetje.

Wie zou je ooit nog willen programmeren en/of wat is je gedroomde line-up?
Mijn gedroomde line up bestaat (om voor de hand liggende redenen) uit acts met overleden muzikanten: Nirvana met Kurt, Bob Marley, Johnny Cash en The Ramones. Daarom is het ook een gedroomde line up hé?

Als je geen programmeur zou zijn, wat had je vermoedelijk dan gedaan?
Zingen in een punkrockband ofzo. Maar ja, dat kan nooit iets worden natuurlijk…

Guilty pleasures bestaan volgens ons niet. Maar, voor welke ‘onverwachte muziek’ mag je ’s nachts worden wakker gemaakt, die men wellicht niet 1-2-3 bij jou verwacht?
De zalvende klassieke pianoklanken van Ludovico Einaudi.


Klik hier om de verhalen van de andere programmeurs te lezen in de rubriek "Zes vragen aan...".