Deze website maakt gebruik van cookies.

Zes vragen aan Guy van Hulst

16-02-2017

Deze week stelden we zes vragen aan Guy van Hulst, programmeur van onder andere Transition Festival bij TivoliVredenburg. Lees hoe zijn eclectische muzieksmaak hem met de paplepel werd ingegoten, welke duo's hij graag zou programmeren en met welke muziek je hem (als het dan echt moet) midden in de nacht wakker mag maken.

Wie ben je? 
Ik ben Guy van Hulst, programmeur Jazz, kamermuziek, nieuwe muziek en festivals van TivoliVredenburg. Daarvoor heb ik veel jazz en kamermuziek geprogrammeerd bij Vredenburg en de Toonzaal. En ik ben ook altijd bezig geweest met concepten voor kinderen, bij Oorproeven en later ook bij Vredenburg en TivoliVredenburg. 

Wat was het eerste live concert waar je ooit naartoe ging? 
Hier hoort misschien een over-geromantiseerd concertverslag te volgen, maar één dergelijke ervaring was er niet. Concertbezoek, muziek maken en het luisteren naar alle soorten muziek was zo gewoon als ademhalen, zolang ik me kan herinneren. Gregoriaans (daar werd ik door mijn zingende vader iedere dag mee wakker), Russisch orthodox, HafaBra, David Bowie, symfonieën en soloconcerten, Coltrane, Pine Top Smith, Elvis, Mahler, Oude Muziek … ik kreeg het live of via platen allemaal op een presenteerblaadje thuis aangereikt. Dat eclectische heeft er altijd ingezeten en spreekt me nog steeds aan.

Waar ben je als programmeur tot nu toe het meest trots op?
Logischerwijs is dat natuurlijk de eerste editie van Transition. Het was een nieuw festival, op een nieuwe plek, voor een goeddeels nieuw publiek. En het lukte gewoon en het werkte. Ook komende editie belooft (met Branford Marsalis, Kurt Elling, Steve Coleman, Phronesis, Tigran Hamasyan, Moses Sumney, Kaja Draksler, Shabaka Hutchings en vele anderen) weer een heel tof festival te worden en de verkoop voor 8 april loopt boven verwachting.

Wie zou je ooit nog willen programmeren en/of wat is je gedroomde programma?
De lijst van wensen is gelukkig nog oneindig veel langer dan de reeds gerealiseerde concerten de afgelopen vijftien jaar. Ik ben als programmeur bij TivoliVredenburg – met elke dag concerten – heel gelukkig, maar ook wel eens jaloers op festivalprogrammeurs die ook enkele maanden per jaar niet gedreven worden door de waan van de lopende concerten en af en toe wat meer kunnen dromen. Ik vind het leuk te fantaseren over duo’s en trio’s die wel nooit zullen zijn of worden. Roep eens wat; Raphael Saadiq samen met Adele. Of – zoals bij klassiek best gewoon is – drie pianisten samen; Vijay Iyer & Brad Mehldau & Keith Jarret. Zou wat zijn …

Als je geen programmeur zou zijn, wat had je vermoedelijk dan gedaan?
Als ik geen programmeur zou zijn, deed ik zonder twijfel iets met mijn handen en stond er de hele dag muziek aan. Denk bijvoorbeeld aan piano’s opknappen, kastelen of huizen restaureren, of meubelmaker … wat in die categorie (die beroepen trekken overigens nog steeds allemaal, iets voor de toekomst!).

Guilty pleasures bestaan volgens ons niet. Maar, voor welke ‘onverwachte muziek’ mag je ’s nachts worden wakker gemaakt en dan muziek die men wellicht niet 1-2-3 bij jou verwacht? 
Ik word die paar uurtjes iedere nacht niet graag wakker gemaakt, maar als het moet dan ook maar met muziek waarmee dat goed gaat: Biohazard, Bad Religion, Nirvana, Agnostic Front. Ouwe lullen muziek allemaal natuurlijk, New York punk, Grunge is wel muziek waar ik ooit veel cassettebandjes van had gemaakt, dat werd uiteindelijk allemaal Zappa. En die laatste is wel altijd een pleasure gebleven, daar kwam veel samen.

Klik hier om de verhalen van de andere programmeurs te lezen in de rubriek "Zes vragen aan...".